Kayıtlar

VAR OLMAK YA DA YOK OLMAK

VAR OLMAK YA DA YOK OLMAK Çanakkale Boğazı'nın dibini boylayan emperyalist ittifakın karadan Anadolu'yu işgale başlamasıyla Mustafa Kemal,  deniz yoluyla Samsun'a geçerek, "Bağımsızlık ve Özgürlük" bayrağı altında anti-emperyalist bir "Ulusal Cephe" oluşturmaya girişecektir.    İki ay sonra, Amasya'dan yükselen "Milletin bağımsızlığını yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır" çağrısı etrafında yurtseverler toplanmaya başlayacak, Anadolu'nun "doğusundan" başlayan bir savaşımla adım adım batıya doğru ilerleyeceklerdir. Osmanlı üniformasını çıkaran Mustafa Kemal, Erzurum'da yurtsever arkadaşlarıyla "Vatanın bir bütün olduğunu, parçalanamayacağını" haykıracak, Sivas'a  geçerek "Ya İstiklâl Ya Ölüm!" şiarıyla "Tam Bağımsızlık" için yurtsever ulusal güçleri Ankara'da TBMM çatısı altında toplayacaktır.  "Ulusal İrade"nin gücü ve kararlarıyla gerçekleşen  "İnönü Savaşları...

1961 ANAYASASI VE KÖY ENSTİTÜLERİ

1961 ANAYASASI VE KÖY ENSTİTÜLERİ 1938'den sonra Türkiye'ye sadece iki kapıdan özgürlük rüzgarları girebildi. İlki; köy enstitüleri kapısıydı. Köylere, tarlalara, toprağa, kırlara yayıldı özü, kokusu. Bu rüzgardan rahatsız olanlar hemen sımsıkı kapattılar o kapıyı. Yaydığı özgürlük ruhunu, kokusunu silmeye çalıştılar yıllarca. İkincisi "61 Anayasası" kapısı. Kentlere, fabrikalara, üniversitelere, meydanlara, varoşlara yayıldı özgürlüğün kokusu, özü. Baskı, şiddet, katliam, suikast, tuzak ve idamlarla kapı dışına itildi bu özgürlük rüzgarı da. Bir daha da bu ülkeye demokrasi rüzgarı hiç giremedi. Ordan (!) burdan (!) girmeye çalıştı ama giremedi... Özgür irademiz hiç olmadı.... Emekçilerin "sürekli bir söz hakkı" hiç olmadı... *** 1961 ANAYASASI’NA TONGUÇ’UN ÖNERİLERİ “Tonguç, yarıda kalan ilköğretim seferberliğinin yeni baştan başlayabileceğine inanıyordu, ama bu devrimci hareketin bir daha baltalanmaması için hazırlanmakta olan Anayasa’ya öğretim ve eğitim ...

Selam Olsun !

 Selam Olsun! Bergama,  Cerattepe, Fatsa,  Lice, İkizköy, Lapseki, Kavak, Vezirköprü,  Eşme, Balya, Havran, Kalkım, Yenice, İvrindi, Şap, Madra, Kaz Dağları, Murat Dağı, Eybek Dağları, Kocadağı, Şahin Dağları, Munzur Dağları, Harşena Dağı, İznik Ormanları, Allianoi, Hasankeyf,  Erbaa, Taşova, Hevsel Bahçeleri, Denizli Uzunpınar Güzelpınar, Validebağ Korusu, Akbelen Ormanı, Alpu, Yeniköy, Çanakkale, Zonguldak Koyları, Akkuyu, İnceburun, İğneada, Salda Gölü, İznik Gölü, Dipsiz Göl, Uzungöl, Tortum Gölü, Gürün Gökpınar Gölü, Narman Kanyonu, Oltu Çayı, Melek Dede, Eşek Meydanı Mevkii,   Tozanlı Vadisi, Cide Loç Vadisi, Konya Karaman, Dinar, Ergene Havzaları,  İmrahor Çayı, ODTÜ Fidanlığı, Atatürk Orman Çiftliği, Saraçoglu Mahallesi,  Karadeniz yaylaları, Kuzey Ormanları  Kirazlıyayla, Gezi Parkı İkizdere... Selam olsun! Karadeniz, Akdeniz,  Ege, Marmara, Doğu , Batı,  Kuzey, Güney... Selam olsun! Yeraltı yerüstü kaynaklarımız... Kı...

23 NİSAN ve KÖY ENSTİTÜLERİ

23 Nisan 1920'de Türk halkının bağımsızlığını ve egemenliğini dünyaya ilân eden bir meclis açılacaktır Ankara’da:  Türkiye Büyük Mıllet Meclisi. Türk ulusunun iradesini temsil eden, Emperyalizme ve işbirlikçilerine kafa tutan bir meclisdir bu. Savaş koşullarında oluşan, savaşın gidişatını etkileyen en zor kararları alabilen bir meclis. Bir yıl sonra, açıldığı gün olan 23 Nisan’ı “Hakimiyet-i Milliye Bayramı" olarak ilan eder bu meclis. Ankaralılar akın akın meclis önünde toplanırlar.  Analar, kadınlar, savaşların yetim/öksüz bıraktığı çocuklar… Savaş tüm şiddetiyle sürmektedir… Ama ordu zaferler kazanmaya başlamıştır… Himaye-i Etfal Cemiyeti (Çocuk Esirgeme Kurumu) savaşlarda şehit olanların çocuklarıyla resmigeçit töreninde askerlerin yanında, en öndedir… TBMM Başkanı Mustafa Kemal bu çocukların korunması, eğitilmesi, yetiştirilmesi için Himaye-i Etfal Cemiyeti’ne yardım eder, destek verir. 23 Nisan 1922 tarihinde yapılan kutlamada bir konuşma yaparak: “23 Nisan'ın, Türki...

İKİ ALET BİR KİTAP, BİR KÖY ENSTİTÜLÜ ve BABAM

İKİ ALET BİR KİTAP BİR KÖY ENSTİTÜLÜ  ve  BABAM  Bir fotoğrafa bakıyorsunuz; karşınızda yüzü temiz, giyimi temiz, alçakgönüllü bakışlarla baştan ayağa bir insan…. Dicle, Akçadağ, Pulur, Ernis, Cilavuz’un zaman tünelinden bakıyor size… Bir video izliyorsunuz; sakin, duygulu, duyarlı… aklıyla geçmişi, geleceği bir arada yorumlayan bir insan… Kâh Beşikdüzü’ne, kâh Akpınar’a, kâh Göl’e, kâh Arifiye’ye götürüyor sizi…. Bir yazı okuyorsunuz; değme yazarlara taş çıkartan düzgün cümleler, yoğun duygular, deneyimli, bilgi dolu bir anlatım… Karşınızda Kepirtepe’yi, Savaştepe’yi, Kızılçullu’yu, Ortaklar’ı buluyorsunuz... Bir yaşamöyküsüyle karşılaşıyorsunuz; yoksulluğun, yoksunluğun, çaresizliğin içinde insanlar… Her şeye rağmen umudunu yitirmeyen bu insanları hayranlıkla kutluyorsunuz içinizden… Çifteler’desiniz, Gönen’de, Aksu’da, İvriz’de…     Sayıları çok azalsa da bir gün  karşınıza çıkıveriyor o insanlar… Bazen bir telefonda, bazen bir televizyon kanalında…...

KÖY ENSTİTÜLERİNDEN DOĞAN EDEBİYAT

Köy Enstitülü öğretmen ve şair Bahar Dadaloğlu, BirGün gazetesindeki söyleşisinde şöyle demişti: “Yurdumuzda demokratik, ilerici ve aydınlanmacı bir kuşak yetiştiyse bunda Köy Enstitülü öğretmenlerin ve aydınların emeği çoktur. Bizim yetiştirdiğimiz öğrencilerimiz ve evlatlarımız Türkiye’nin en seçkin topluluğudur.” (BirGün, 19.04.2016) Bahar Dadaloğlu’nun son derece önemli bu saptamasına şunu da eklersek, Köy Enstitülerinin ülkemiz aydınlanma sürecindeki yeri daha iyi ortaya çıkacaktır: Köy Enstitülerinden yetişen onlarca yazar, edebiyatımızın gerçekçi ve aydınlanmacı damarını zenginleştirerek 1950’den 1980’lere kadar ulaştıkları geniş okur kitlesiyle toplumu da bu yönde etkilemiş ve dönüştürmüşlerdir. Edebiyatımızın ülke gerçeklerine duyarlı ve haksızlıklara başkaldıran bu damarını, 70’lerden 80’lere ne yazık ki iki darbe ve onların yerleştirdiği sistemiçi, bireyci edebiyat, geri plana itmiştir. Fakir Baykurt’lar, Talip Apaydın’lar, Mehmet Başaran’lar, Yusuf Ziya Bahadınlı’lar bugün ...

Anılar ve Tanıklıklarla KÖY ENSTİTÜLERİNİN KISA TARİHİ

Resim
    Köy enstitülüler kendilerinin iki doğum tarihi olduğunu söylerler. Her birinin farklı olan biyolojik doğum tarihleri dışında, "hepimizin doğum tarihi aynı" dedikleri ikinci bir doğum tarihleri vardır:  17 Nisan 1940.    Onların öğrencileri, çocukları, torunları da bu tarihleme içinde kendilerine bir yer ararlar. Gerçekten 17 Nisan 1940 tarihinde çıkan Köy Enstitüleri Yasası'yla 17 binden fazla Anadolu çocuğuna köy enstitülerinin yolu açilmasaydı, ülkemizin kuşakları kimbilir ne tehlikeler, ne acılar, ne sıkıntılarla karşı karşıya kalacaklardı ...    Öğrenciliğimden bu yana okuduğum kitaplar içinde özellikle köy enstitüleri kitapları hep ilgimi çekmis, beni bu konuda daha çok araştırmaya yöneltmiştir. Köy enstitüsü eğitiminden geçmiş bir babanın çocuğu olarak bu eğitim kurumlarının uygulamalarını ilk ağızdan dinleme olanağı bulmam yanında, babam aracılığıyla köy enstitülerinin ailemiz içine yansıttığı o özgün eğitimden de nasibimizi aldığımızı düşün...

KÖY ENSTİTÜLERİ DEMEK...

KÖY ENSTİTÜLERİ DEMEK... KE (Köy Enstitüleri) demek, en ücra köyleri bile  okulsuz, öğretmensiz bırakmamak demektir. KE, köyün içinden seçilen yoksul, zeki çocukları üretici, aydın birer insan olarak yetistirip, geldikleri köylere geri göndermek, köyünü bu misyonla insanca yaşanır hale getirmek demektir. KE, eğitimi doğanın ortasında sürdürmek, doğayla mücadele etmek, verimsiz toprakları dahi tarıma kazandırmak, topraktan, hayvandan, bitkiden, ormandan, sudan, gölden, denizden çevreye zarar vermeden doğal, sağlıklı ve daha bol ürün elde ederek yararlanmak demektir. KE, tarımla, hayvancılıkla uğraşan köylüye vaaz vererek, boş laflarla değil uygulamalarla, yatırımlarla destek olmak demektir. KE, doğayı korumak, emeğe, üretime, işe önem ve değer vermek demektir. KE, bölgesel üretim ve bölgesel kültürel farklılığı desteklemek, canlandırmak demektir. KE, insanın kendini geliştirmesine, ulusal ve evrensel yapıtlarla kendini yetiştirmesine ve kendini en iyi biçimde ifade etmesine, güzel s...

24 KASIM

24 KASIM Savaşta bile öğretmen örgütlenmesinden desteğini hiç esirgemeyen ve onların örgütlenmeleri için elinden geleni yapan Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal,    22-26 Ağustos 1924 tarihinde Muallimler Birliği’nin ilk genel kurul toplantısına bizzat katılacak, açılış konuşması yapacaktır. Öğretmen delegeler, o zaman Adalet Bakanı olan, eğitim ve öğretmen sevdalısı Mustafa Necati’yi başkan seçeceklerdir. Bu toplantı sonunda eğitim-öğretim bakanı Hüseyin Vasıf(Çınar) delegelere bir yemek verecek, yemekte yaptığı konuşmayla M. Kemal’in “ Yeni kuşaklar sizin eseriniz olacaktır. Cumhuriyet düşünce, bilim, fen ve beden bakımından güçlü koruyucular ister” sözü,  öğretmenlere yeni hedeflerini de işaret edecektir. Necati Muallimler Birliği Başkanlığı görevini, Eğitim-öğretim Bakanlığına geldikten (1926) sonra da yürütecek, bir yıl daha başkan olarak kalacaktır. Bakanlık görevini nasıl yaptığına en iyi tanık olan Çifteler ve Hasanoğlan KE müdürü M. Rauf İnan aracılığıyla Eğitim-öğretim...

Nurduran Duman: Anılar ve tanıklıklarla Köy Enstitüleri

Nurduran Duman: Anılar ve tanıklıklarla Köy Enstitüleri 1880’li kuşağın başlattığı “Kuvayı Milliye”yi izleyen 1890’lı kuşaklı “Kalemli Kitaplı Kuvayı Milliye” hareketi köy, mezra, dağ bayır demeden dolaşır kucaklar Anadolu’yu. Yurt. Kurtuluş Savaşı. Ulusal egemenlik. Tam bağımsızlık. Cumhuriyet, devrimler. Çağdaşlık, Aydınlanma… Yeniden biçimlenen sağlık, hukuk, ahlak, din, dil, sanat, kültür, yazın, felsefe, bilim, siyaset… başlıca da eğitim. 1880’li kuşağın başlattığı “Kuvayı Milliye”yi izleyen 1890’lı kuşaklı “Kalemli Kitaplı Kuvayı Milliye” hareketi köy, mezra, dağ bayır demeden dolaşır kucaklar Anadolu’yu. Sonra nice yurdunu insanını seven aydınlanmacı ana ata… ve Hasan Ali Yücel, İsmail Hakkı Tonguç ile Köy Enstitüleri. BİRLİKTE VE EŞİT EĞİTİM Köylünün, demek ki yurt nüfusunun çoğunluğunun, acıları, sevinçleri, çaresizlikleri, umutları umutsuzlukları, maddi manevi yoksunluklarını içinde hisseden bu yurttaşlar kurar şimdi içinde dolaştığımız şu hayatı. Çünkü eğitim, Mustafa Kemal ...

BEŞ TARİH

BEŞ TARİH Selam olsun! Emperyalistlere "Çanakkale Geçilmez" diyenlere, Selam olsun! "Ya İstiklâl Ya Ölüm" düşüncesiyle Samsun'a çıkanlara, Selam olsun! Amasya'da, "Önce Ulusal İrade" diyenlere, Selam olsun! Emperyalizmle işbirliği yapan bir yönetimin ordusunun askeri üniformasını çıkarıp atabilen ve "Kuvay-ı Milliye Kalpağı"nı giyenlere, Selam olsun!  Erzurum'da "Manda ve Himayeye Hayır!" diyerek emperyalizme kafa tutanlara, Selam olsun! Sivas'da, "Ulusal Egemenliğin" temellerini atanlara, Selam olsun! Ankara'da anti-emperyalist meclis açabilenlere, Selam olsun! "Ordular, İlk Hedefiniz Akdeniz'dir" diyerek, "Bizi mahvetmek isteyen emperyalizmi" İzmir'de denize dökenlere, Selam olsun! "Mazlum uluslara" yol gösteren Dumlupınar Meydan Savaşı kahramanlarına, Selam olsun! Lozan'da ulusal sınırlarımızı savunanlara, Selam olsun! "Devrimci, Laik Türkiye Cumhuriyeti...

SİVAS, SİVAS...

SİVAS, SİVAS... Emperyalizm ve İşbirlikçileri, çevirdikleri dolapların öğrenilmesini ve  sömürdükleri halkın bilinçlenmesini engellemek için, genelde işini dürüstçe yapan  meslekleri, özelde ise şu iki mesleği hiç sevmezler, baskı altında tutarlar. Bu mesleklerden biri gazetecilik diğeri de yazarlıktır. Gazeteci ve yazarlar dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar  ne zaman  gerçekleri kaleme almaya ve toplumu aydınlatmaya  girisirlerse başlarına gelmedik kalmaz. Bu karanlık odaklar, Watergate, WikiLeaks gibi uluslararası skandalları ortaya çıkaran uluslararası gazetecileri, ulusal ve yerel basında araştırmalar yapan gazetecileri, toplumu aydınlatma yönünde  düşüncelerini kaleme alan yazarları susturmak icin onları ya hapse atmışlar ya da kurdukları tuzak ve suikastlerle  öldürmüslerdir.  Bizde de Sabahattin Ali' den bu yana günümüze kadar gazeteci ve yazarlar aynı kaderi paylasmislardir. Karanlığın koyulaştığı dönemlerde, gazeteci ve yazar cinayetle...

Ben 19 Mayıs

Ben 19 MAYIS, Emperyalizme ilk kurşunu sıkan Hasan Tahsin, "Ya İstiklal Ya Ölüm" parolasıyla Samsun'a doğru yola çıkan Bandırma Vapuru'yum. Ben 19 MAYIS, Halide Onbaşı, Nezahat Onbaşı, Şerife Bacı, Kara Fatma, Halime Çavuş, Gördesli Makbule, Hafız Selman, Tayyar Rahmiye, Nene Hatun, Çete Emir Ayşe'yim... Ben 19 MAYIS, Yörük Ali Efe, Demirci Mehmet Efe, Seyit Onbaşı, Gökçen Efe, Sarı Efe, Cafer Efe, Yanık Efe, Sütçü İmam, Şahin Bey, Yahya Kaptan, Topal Osman, İpsiz Recep, Edincikli Mehmet Er'im ... Ben 19 MAYIS, İnönü, Karabekir, Çakmak, Orbay, Dirik, Tali Öngören, Esat Bozkurt, Soyak, Cebesoy, Bele, Saydam, Cevad Abbas, Gerede, Kılıç Ali, Mazhar Kansu, Bolca, Conker, Arıkan'ım... Ben 19 MAYIS, Fesli, sarıklılara kafa tutan kalpaklılardanım... Ben 19 MAYIS, Samsun'dan Amasya, Erzurum ve Sivas'ı  Ankara'ya taşıyan, Eskişehir, Afyon, Kütahya üzerinden İzmir'in dağlarında çiçekler açan baharım... Ben 19 MAYIS, Yıldız, Kıble, Gündoğusu, Günbatıs...

EKİN TARLALARINDAN FABRİKALARA

EKİN TARLALARINDAN FABRİKALARA 17 Nisan'dan 1 Mayıs'a! 17 Nisan 1940'da, yoksul bırakılmış köylere uzanan eller,  zeki köylü çocuklarını alıp "ekin" (ürün/kültür) tarlalarına götürdüler. Onlara yeni bir dünyanın kapılarını açtılar. Tarlaları kimi yerde toprak oldu, kimi yerde deniz, kimi yerde göl. On beş bin dönüm tarlayı tarıma elverişli hale getirdiler, yedi yüz elli bin fidan diktiler, bin iki yüz dönüm bağ kazandırdılar, yüz elli büyük yapı, altmış işlik, iki yüz on öğretmen evi, otuz altı ambar-depo inşa ettiler,  onlarca ahır ve samanlık  kurdular. On altı su deposu, on iki tarım deposu, yirmi uygulama okulu ve on iki elektrik santraliyle donattılar yerlerini yurtlarını. Yüz kilometrelik  yol döşediler (1940-1946). Bataklıkları kuruttular, kıraç toprakları, bozkırları yeşerttiler. Tarlalarına kimi zaman Sabahattin Ali, Gorki, Volter,  Şekspir, Yunus Emre, Mevlana, Goethe, Şeyh Bedrettin, Rousseau'yu konuk ettiler, kimi zaman Bach, Bethowen, Aşık Veysel,...

23 NİSAN

23 NİSAN TBMM açıldıktan bir yıl sonra ilan edilen "Hakimiyet-i Milliye Bayramı", yurdun her yerinden  yoğun bir şekilde katılan halkın yanı sıra; anaları, kardeşleri, bacılarıyla savaşların kimsesiz bıraktığı çok sayıda çocuk tarafından da kutlanır. Mustafa Necati döneminde (1926-1929)  bu bayram aynı zamanda "Çocuk Bayramı" olarak da kutlanmaya başlar ve kutlamaların süresi de bir haftaya çıkarılır. 1920'de açılan TBMM ile oluşan ulusal irade, ancak 20 yıl sonra, 1940' da doğrudan demokrasi uygulamalarıyla köy enstitülerinde hayat bulur. Yöneticiler, öğretmenler, öğrenciler hep beraber eğitim işlerini planlıyor, uyguluyor ve özeleştiri, özdenetim çercevesinde hiç korkmadan iş yapanlara eleştirilerini söyleyebiliyorlardı. Tüm enstitülerde gerçek demokrasinin yol, yöntem ve ilkeleri uygulanıyordu. Köy enstitülerinin kuramcı ve uygulayıcısı Tonguç, gerçek demokrasinin tanımını şöyle yapıyordu: "Demokrasinin iki çeşidi vardır. Biri zor ve gerçek olanı, öb...

30 AĞUSTOS

30 AĞUSTOS Kronoloji, 30 AĞUSTOS' un halkı ilgilendiren bir bayram olmadığını zırvalayan, seçilmiş "vatan hainlerine"... 27 Temmuz 1922 Büyük Taarruza hazırlık ... 30 Temmuz 1922 İzmir'de "Ionia" devletinin ilanı ... 26 Ağustos 1922 Büyük Taarruz ... 26 Ağustos 1922 İznik'in kurtuluşu ... 27 Ağustos 1922 Afyon'un kurtuluşu ... 30 Ağustos 1922 Dumlupınar' da Büyük  Zafer! ... 1 Eylül 1922 Mustafa Kemal' in ünlü emri:  "Ordular! İlk Hedefiniz Akdenizdir. İleri!" ... 2 Eylül 1922 Yunan Başkomutanı Trikopis' in esir düşmesi Eskişehir' in kurtuluşu ... 3 Eylül 1922 Uşak' ın kurtuluşu ... 4 Eylül 1922  Söğüt ve Kula' nın kurtuluşu ... 5 Eylül 1922 Bilecik' in kurtuluşu ... 7 Eylül 1922 Yunanistan'da Hükümetin istifası. Aydın' ın kurtuluşu ... 8 Eylül 1922 Manisa' nın kurtuluşu ... 9 Eylül 1922 İzmir' in kurtuluşu ... 10 Eylül 1922 Bursa' nın kurtuluşu ... 15 Eylül 1922 Ayvalık' ın kurtuluşu ... ...

YENİ YIL

YENİ YIL güle güle desem  güle güle gitmezsin hoş geldin desem hoş gelmezsin hep bildiğini okursun be dünya... döner durursun kendi etrafında koşar durursun güneşin peşinde hem de milyarlarca yıldır, bu böyle hiç başın dönmez mi senin? dur derim kimi zaman durmaz, çekip gidersin. kimi zaman da bir bakarım yeni bir güne acı üstüne acı getirirsin bir türlü gitmek nedir bilmezsin... ne söz dinlemez şeysin sen be dünya... bi şey söyleyeyim mi sana, yine de seni seviyorum dünya. en çok da neyini seviyorum senin, biliyor musun? hani şu gözlerimizin körleştiği kulaklarımızın sağırlaştığı zifiri karanlık gecelerin var ya,  hani üstümüzde karabulutların doluştuğu o günler var ya, o kara günlerin içinde  alıp gidiyor ya başını savaşlar, katliamlar, sömürü, soygun, vurgun ve hainlikler... ayyuka çıkıyor ya kalleşlikler, baskı, yalan dolan, adaletsizlik ve hırsızlıklar... işte, ben senin o kara günlerini değil, o kara günlerde Güneşle birlikte elele tutuşup doluşuveriyorsunuz ya aram...

Haziranın gözü kara mı kara

Haziranın gözü kara mı kara Bir elinde ekmek Diğerinde  emek Tam ortasında meydanın Dimdik koca bir yürek.  Sıcak bir rüzgar gibi aka aka direniş Yayılıverdi tüm yurda Sokaklar, yollar, meydanlar  Toz duman içinde. Haziran, bir ağaçtan öte Bir orman kardeşliğinde... 1970' in 15-16 haziranında da İsyan bayrağıyla dökülmüştü işçiler Yollara,  sokaklara  köprülere Bin kez hayır dediler sömürüye, vandallığa, ranta. Ah haziran, ah Bakmadın yaşına başına Acımadın gencecik fidanlara Ya kestin, ya vurdun, ya öldürdün gaddarca Devriliverdi o fidanlar  Puslu haziran sokaklarında... 12 Temmuz 2018 atilla k.

BOŞUNA AKMADI DEDELERİMİZİN KANI

BOŞUNA AKMADI DEDELERİMİZİN KANI                                                                 Uzun boyu, mavi gözleri, uzun burnu ve becerikli elleri vardı. Yaşama sımsıkı sarılan elleri. Elinden gelmeyen iş yoktu. Köyde birinin kolu kırılsa, parmağı çıksa,   bir yeri kesilse ya da yansa hemen ona koşar, o ne yapar eder bir çare bulur iyileştirir, acısını dindirirdi. Annemin çocukken fırında yanan ellerini ve kollarını da dedem iyi etmiş. İzleri durur hala. Boş zamanı yoktu dedemin. Bir bakarsın bardak yapar şişeden, bir bakarsın elinde çekiç keser çivi çakar evin bir köşesine. Elinden hiç düşmezdi alet edavat kutusu. Çok yorulunca da çıkarır tabakasını, sarar cıgarasını, bahçeye bakan pencere kenarında, bol köpüklü kahvesini höpürdete höpürdete içerdi. Kahvesini yudumlarken, bir yandan da cigarasını içine çeker...