VAR OLMAK YA DA YOK OLMAK

VAR OLMAK YA DA YOK OLMAK

Çanakkale Boğazı'nın dibini boylayan emperyalist ittifakın karadan Anadolu'yu işgale başlamasıyla Mustafa Kemal,  deniz yoluyla Samsun'a geçerek, "Bağımsızlık ve Özgürlük" bayrağı altında anti-emperyalist bir "Ulusal Cephe" oluşturmaya girişecektir.  

 İki ay sonra, Amasya'dan yükselen "Milletin bağımsızlığını yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır" çağrısı etrafında yurtseverler toplanmaya başlayacak, Anadolu'nun "doğusundan" başlayan bir savaşımla adım adım batıya doğru ilerleyeceklerdir.

Osmanlı üniformasını çıkaran Mustafa Kemal, Erzurum'da yurtsever arkadaşlarıyla "Vatanın bir bütün olduğunu, parçalanamayacağını" haykıracak, Sivas'a  geçerek "Ya İstiklâl Ya Ölüm!" şiarıyla "Tam Bağımsızlık" için yurtsever ulusal güçleri Ankara'da TBMM çatısı altında toplayacaktır. 

"Ulusal İrade"nin gücü ve kararlarıyla gerçekleşen  "İnönü Savaşları" ve "Sakarya Meydan Savaşı"nda üstün zaferler kazanılacaktır.

Sonunda "Büyük Taarruz" ile emperyalizm denizi boylayacak, tüm emperyalist güçler Anadolu'dan kovulacaktır.

Emperyalist ittifak, 18 Mart'ta nasıl "Çanakkale'yi geçemedi" ise, 30 Ağustosta da "Anadolu Emperyalizme Karşı Yenilmez" olduğunu tüm dünyaya ilan edecektir.

Falih Rıfkı Atay "Büyük Taarruz" için: "Nemiz varsa eğer bağımsız bir devlet kurmuşsak, özgür yurttaşlar olmuşsak, şerefli insanlar gibi dolaşıyorsak, yurdumuzu Batının pençesinden, vicdanımızı ve düşüncemizi Doğunun pençesinden kurtarmışsak, şu denizlere bizim diye bakıyor, bu topraklarda ana bağrının sıcaklığını duyuyorsak belki nefes alıyorsak hepsini, her şeyi 30 Ağustos Zaferine borçluyuz" diyecektir.

Mustafa  Kemal Atatürk, Zafer'den 2 yıl sonra (30 Ağustos 1924), Şehit Sancaktar Mehmetçik Anıtı'nın temel atma töreninde yaptığı konuşmada: "...30 Ağustos Zaferi, Türk tarihinin en önemli dönüm noktasıdır. Ulusal tarihimiz çok büyük, çok parlak zaferlerle doludur ama Türk ulusunun burada kazandığı zafer kadar kesin sonuçlu, yalnız bizim tarihimize değil dünya tarihine yeni bir adım vermekte kesin etkili bir meydan savaşı hatırlamıyorum. Besbellidir ki yeni Türk devletinin, genç Türk Cumhuriyeti'nin temeli burada sağlamlaştırıldı, ölümsüz yaşayışı burada taçlandırıldı.'' diyecektir.

Büyük şairimiz Nazım Hikmet de, Budapeşte’de yaptığı radyo konuşmasında (30 Ağustos 1961), spikere duygu ve görüşlerini şöyle ifade edecektir:

"... Cidden, 30 Ağustos bizim Türkler’in en büyük bayramlarından biri ve zannediyorum ki yalnız bizim değil; insanlığın bayramlarından biri. Çünkü 30 Ağustos’ta ilk defa biz Türkler insanlığa, sömürgeciliğe karşı ve emperyalizme karşı muzaffer olabilmenin yollarından birini gösterdik. Bu da sömürgeciliğe karşı silah elde çarpışmakla olur.

Ve sömürgeciliğin her şeye rağmen yıkılmaya mahkum olduğunu gösteren milletlerden biri de benim milletimdir. Bunun için cidden bu bayram büyük bayramdır. Ve bir daha tekrar ediyorum: Yalnız Türk milletinin bayramı değil, insanlığın da bayramlarından biridir.

Ben, yalnız izin verirseniz bu bayram günü benim "Milli Kurtuluş Destanı" ismindeki şiirimden kısa bir parçayı okumak istiyorum. Zannederim bu şiirden size muhtelif parçalar okumuştum zaten. Şimdi kısa bir parçayı okumak istiyorum. Büyük Taarruz öncesi son saatleri, en son dakikaları okumak istiyorum.

BÜYÜK TAARRUZ

Dağlarda tek tek, ateşler yanıyordu.

Ve yıldızlar öyle ışıltılı öyle ferahtılar ki

Şayak kalpaklı adam

Nasıl ve ne zaman geleceğini bilmeden

Güzel, rahat günlere inanıyordu 

Ve gülen bıyıklarıyla duruyordu ki mavzerinin yanında,

Birden bire beş adım sağında onu gördü.

Paşalar onun arkasındaydılar.

O, saati sordu.

Paşalar ‘üç’ dediler.

Sarışın bir kurda benziyordu.

Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.

Yürüdü uçurumun kenarına kadar,

Eğildi durdu.

Bıraksalar, ince uzun bacakları üstünde yaylanarak 

Ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak

Kocatepe'den Afyon Ovası'na atlayacaktı.

*

Dün Kurtuluş Savaşını baltalayan, Mustafa Kemal'in ölüm fermanını imzalayan Vahdettin ve uşakları, emperyalizmin maşaları Selamet-i Osmaniye Fırkası, Kürt Teali Cemiyeti, Teali-i İslam Cemiyeti, İngiliz Muhipleri Cemiyeti , Wilson Prensipleri Cemiyeti , Hürriyet ve İtilaf Fırkası ne ise, bugün de Mustafa Kemal'i karalamaya kalkışanlar aynı zihniyetin çocuklarıdır. Dün onlar hainlik yapıyorlardı, bugün de onların uzantıları olan partiler, devleti ele geçirmiş hainler... 

Atatürk yine de o hainleri bağışlamış ve bağışlarken de “Ben onları affediyorum, ama göreceksiniz, onlar beni affetmeyecek” demiştir. Ne kadar haklıymış... Ne yazık ki O'nun ölümünden sonra bu hainlik ve düşmanlık günümüze kadar artarak sürecektir.

Bu gün var isek,  başta Mustafa Kemal Atatürk  ve silah arkadaşlarına, bu vatan için canını seve seve verenlere, "zulmün, şiddetin, tüm ulusu felaket uçurumuna sürükleyen keyfi bir yönetimin kurbanı olan"(*) tüm yurtseverlere borçluyuz ve onlara en içten minnet ve şükranlarımızı sunuyor, bir kez onları saygıyla anıyoruz.

Yaşasın Mustafa Kemal Atatürk!

Yaşasın Kurtuluş Savaşımız!

Yaşasın Zafer Bayramımız!

29 Ağustos 2021

(*) Mustafa Kemal'in annesinin mezarı başında ifade ettiği duygular.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

TALİP APAYDIN: "Koca Ruhi Su gitti gider.

Türkan Saylan'a saygıyla

OKTAY TUNCER HOCAMIZ