SİVAS, SİVAS...

SİVAS, SİVAS...

Emperyalizm ve İşbirlikçileri, çevirdikleri dolapların öğrenilmesini ve  sömürdükleri halkın bilinçlenmesini engellemek için, genelde işini dürüstçe yapan  meslekleri, özelde ise şu iki mesleği hiç sevmezler, baskı altında tutarlar. Bu mesleklerden biri gazetecilik diğeri de yazarlıktır. Gazeteci ve yazarlar dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar  ne zaman  gerçekleri kaleme almaya ve toplumu aydınlatmaya  girisirlerse başlarına gelmedik kalmaz. Bu karanlık odaklar, Watergate, WikiLeaks gibi uluslararası skandalları ortaya çıkaran uluslararası gazetecileri, ulusal ve yerel basında araştırmalar yapan gazetecileri, toplumu aydınlatma yönünde  düşüncelerini kaleme alan yazarları susturmak icin onları ya hapse atmışlar ya da kurdukları tuzak ve suikastlerle  öldürmüslerdir.  Bizde de Sabahattin Ali' den bu yana günümüze kadar gazeteci ve yazarlar aynı kaderi paylasmislardir. Karanlığın koyulaştığı dönemlerde, gazeteci ve yazar cinayetleri kimi zaman toplu katliamlara dönüşmüştür. Şöyle bir internette dolastığınız zaman, ülkemizin en karanlık dönemlerinden biri olan  1990-1999 arası o kadar çok gazeteci ve yazar öldürülmüş ki ... 

1990' da Çetin Emeç,  Turan Dursun, Muammer Aksoy, Bahriye Üçok;

1992'de Özgür Gündem gazetecileri Hafız Akdemir, Çetin Abayay, Yahya Orhan, Hüseyin Deniz, Musa Anter; yerel gazetecilerden M.Sait Erten, Yaşar Aktay, Hatip Kapçak, Namık Tarancı; 

1993'de Uğur Mumcu,  Kemal Kılıç (Özgür Gündem), M.İhsan Karakuş,

Ömer Taşar, İhsan Uygur, Rıza Güneşer, Ferhat Tepe (Özgür Gündem)

Aysel Malkaç  (Özgür Gündem),

Muzaffer Akkuş; 

1994'de Ruhi Can Tul, Nazım Babaoğlu  (Özgür Gündem), Erol Akgün, Ersin Yıldız; 1995'de Onat Kutlar, Seyfettin Tepe; 

1996'da Metin Göktepe, Yemliha Kaya; 1998'de Mehmet Topaloğlu; 

1999'da nihayet  Ahmet Taner Kışlalı... Ve adlarına bile ulaşamadığımız daha nice aydın gazeteci, yazar... 

2 TEMMUZ 1993'de içlerinde Aziz Nesin, çok değerli gazeteci ve yazarların bulunduğu Sivas Madımak Oteli de ateşe verilerek, 33 aydın insanımız herkesin gözleri önünde korkunç bir şekilde can vermiştir. 1990-1999 arası Cumhurbaşkanları, başbakanlar, siyasetçiler bu suikast ve  katliamlara seyirci kalmışlar, Özal, Demirel, İnönü, Çiller, Karayalçın, Yılmaz, Erbakan, Ecevit ve Bahçeli bu karanlık odakların üstüne ya gitmemişler ya da gidememişlerdir.

2 Temmuz 1993'de Sivas Madımak katliamında devletin en üst noktalarında görevde olan bu yetkililerin verdikleri beyanlarda da bu açıkça görülmektedir...

Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel:

Güvenlik güçlerini ve yetkililere yönelik ihmalkarlık eleştirilerine karşı "Halkla güvenlik güçlerini karşı karşıya getirmeyiniz" der. Yaşananları, " Olay münferittir. Ağır tahrik var. Bu tahrik sonucu halk galeyana gelmiş... Güvenlik kuvvetleri ellerinden geleni yapmışlardır... Karşılıklı gruplar arasında çatışma yoktur. Bir otelin yakılmasından dolayı can kaybı vardır" şeklinde yorumlar...

Başbakan Tansu Çiller: 

"Çok şükür, otel dışındaki halkımız bir zarar görmemiştir" der...

Başbakan Yardımcısı Erdal İnönü: 

Koalisyon ortağı, SHP'nin Genel Başkanı. Madımak Oteli'nde bulunan Aziz Nesin'le telefonla görüşerek "en kısa zamanda takviye güç gönderileceğini, kimsenin kılına dahi zarar gelmeden kurtarılacağını" söyler...

İçişleri Bakanı Mehmet Gazioğlu: 

Saldırıyı, "Aziz Nesin'in halkın inançlarına karşı bilinen tahrikleriyle halk galeyana gelerek tepki göstermiştir" diye yorumlar...

Genelkurmay Başkanı Doğan Güreş : 

1990-94 arasında Genelkurmay Başkanıdır. Daha sonra politikaya girer iki dönem DYP Kilis milletvekili olur. Ordu güçlerini kullanmak için kılını kıpırdatmaz.

Sivas Emniyet Müdürü Doğukan Öner : 

Polislerin "Saldırılara karşı ne yapalım?" sorusuna "Müdahale etmeyin" emrini verdiği iddia edilir.

10 Temmuz 1993'te görevden alınır.

Sivas Valisi Ahmet Karabilgin: 

29 Şubat 1993'te göreve getirilen Karabilgin, Sivas olaylarının ardından 9 Temmuz 1993'te görevinden alınır. Karabilgin, "Birçok yerden yardım istedim. Yardım iş işten geçtikten sonra geldi. Taleplerimi dikkate almayanlara dokunulmadı" der.

Sivas Belediye Başkanı Temel Karamollaoğlu: 

Karamollaoğlu, saldırgan kitle Madımak Oteli'nin önündeyken yanlarına gittiğinde, 'Mücahit Temel' sloganlarıyla karşılandığı" ve "Bir defa şöyle bir fatiha okuyalım. Şunların ruhuna el fatiha diyelim" diye konuştuğu iddia edilir. (Olayın yaşandığı sırada RP Genel Başkanı Necmettin Erbakan'ın yakın kurmaylarından olan Karamollaoğlu, şimdi Saadet Partisinin Genel Başkanıdır.)

Yapımcılığını karanlık odakların, yöneticiliğini kimin yaptığı açıkça görülebilen,  zavallılar güruhunun başrol, oyuncu ve figüranlık yaptığı bu korkunç filmi hepimiz, tüm dünya sessizce izledik... 

Yüreğimiz yana yana sadece izledik...

Ve Sivas Madımak Otelinde diri diri yakılan 33 aydının katilleri olarak 33 figüran tutuklandı. Onlar da zaman içinde serbest bırakıldı...

Bu acı filmin son sahnesi buydu...

O günden bu yana o korkunç sahneyi hiç unutmuyoruz, unutmayacağız da...

Çünkü acımız hiç dinmedi...

3 Temmuz 2020

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

TALİP APAYDIN: "Koca Ruhi Su gitti gider.

Türkan Saylan'a saygıyla

OKTAY TUNCER HOCAMIZ