YENİ YIL
YENİ YIL
güle güle desem
güle güle gitmezsin
hoş geldin desem
hoş gelmezsin
hep bildiğini okursun be dünya...
döner durursun kendi etrafında
koşar durursun güneşin peşinde
hem de milyarlarca yıldır, bu böyle
hiç başın dönmez mi senin?
dur derim kimi zaman
durmaz, çekip gidersin.
kimi zaman da bir bakarım yeni bir güne
acı üstüne acı getirirsin
bir türlü gitmek nedir bilmezsin...
ne söz dinlemez şeysin sen be dünya...
bi şey söyleyeyim mi sana,
yine de seni seviyorum dünya.
en çok da neyini seviyorum senin, biliyor musun?
hani şu gözlerimizin körleştiği
kulaklarımızın sağırlaştığı zifiri karanlık gecelerin var ya,
hani üstümüzde karabulutların doluştuğu o günler var ya,
o kara günlerin içinde
alıp gidiyor ya başını
savaşlar, katliamlar, sömürü, soygun, vurgun ve hainlikler...
ayyuka çıkıyor ya kalleşlikler, baskı, yalan dolan, adaletsizlik ve hırsızlıklar...
işte, ben senin o kara günlerini değil,
o kara günlerde
Güneşle birlikte elele tutuşup
doluşuveriyorsunuz ya aramıza,
karalar maviye, sarıya, yeşile, kırmızıya, turuncuya dönüşüyor ya birdenbire,
karanlığın ağaları, beyleri, paşaları, maşaları kaçacak delik arıyorlar ya,
soğuktan, nemden, korkudan ve kederden tirtir titrerken insanlık birden şahlanıyor ya,
yarasalar, yılanlar, yobazlar karanlık deliklerine kaçıyorlar ya ikinizden,
işte ben,
sizin en çok o halinizi seviyorum
onun için sana ve arkadaşın Güneşe
yine hoş geldiniz diyorum
hoş geldin dünya
hoş geldin güneş
hoşgeldiniz...
31 Aralık 2018
atilla k.
Yorumlar
Yorum Gönder