BOŞUNA AKMADI DEDELERİMİZİN KANI
BOŞUNA AKMADI DEDELERİMİZİN KANI Uzun boyu, mavi gözleri, uzun burnu ve becerikli elleri vardı. Yaşama sımsıkı sarılan elleri. Elinden gelmeyen iş yoktu. Köyde birinin kolu kırılsa, parmağı çıksa, bir yeri kesilse ya da yansa hemen ona koşar, o ne yapar eder bir çare bulur iyileştirir, acısını dindirirdi. Annemin çocukken fırında yanan ellerini ve kollarını da dedem iyi etmiş. İzleri durur hala. Boş zamanı yoktu dedemin. Bir bakarsın bardak yapar şişeden, bir bakarsın elinde çekiç keser çivi çakar evin bir köşesine. Elinden hiç düşmezdi alet edavat kutusu. Çok yorulunca da çıkarır tabakasını, sarar cıgarasını, bahçeye bakan pencere kenarında, bol köpüklü kahvesini höpürdete höpürdete içerdi. Kahvesini yudumlarken, bir yandan da cigarasını içine çeker...