NEREDEN... NEREYE...

NEREDEN... NEREYE...

"YALOVA'DA ÖĞRENCİLERİNİN GÖZÜ ÖNÜNDE AZARLANARAK SINIFTAN ATILAN VE BU AŞAĞILAMAYI ONURUNA YEDİREMEYEN ÖĞRETMEN SERKAN ÖZ KALP KRİZİ GEÇİREREK ÖLDÜ"

"Öğretmene ve öğretmenliğe verdiği değer, saygınlık ve içtenlik tüm eğitim örgütlerinde oksijen gibi olmazsa olmazlardandır. Öğretmenlerin kişisel yaşamları, sorunları ve gereksinmeleri ile ilgilenilmesi için valilere, milli eğitim müdürlerine kesin buyruklar içeren genelgeler göndermiştir. Her öğretmenin sıkıntısını kendi içinde hisseder, onurunu, saygınlığını içinde yaşardı. Haksız bir durumla karşılaşmak öğretmenler arasında hiç mümkün değildi. Bir öğretmenin soruşturma geçirmesi, ceza alması, hele isteği dışında başka bir yere atanması hiç olmayacak bir şeydi. Hoyratlıklar, yanlış tutumlar, davranışlar, genç öğretmenlerin toylukları, beğenilemez durumlar yöneticilerin yüksek yöneticilik yetenekleri ve uslarıyla düzeltilirdi. En ağır sorunlar, yakınmalar yüksek düzeyde içtenlikli mektuplarla, uyarmalarla kolayca çözülürdü. Öğretmenlerin bakanlık yöneticileriyle görüşmeleri protokolsuz gerçekleşirdi. Öğretmenleri öyle çok bakanlığa başvurma zorunda bırakacak durumlarda olmazdı. O, her öğretmenin onuruna, kişiliğine kendisininkine olan saygının gösterilmesini isterdi. O'nun ve İçişleri Bakanı'nın valilere gönderdiği genelgelerde öğretmenlere gösterilmesi gereken saygı ve ilgi içten duygularla dile getirilmiştir. Tarih öğretmeni Seyfi Beşe'nin (1968-1971 yılları arasında Ankara Erkek İlköğretmen Okulu'nda okurken benim de tarih öğretmenimdi) yazılı olarak kaydettiği bir belgede: "Kardeşim,  Kemah'ın İhtik bucağında öğretmenken bucak müdürünün köylülere yaptığı baskıya dayanamayarak karşı çıkmış. Bu nedenle, bucak müdürü kardeşimi  kaymakama yakınmış. O da öğretmen köylüleri kışkırtıyor diye valiliğe yazmış. Vali kendi başına öğretmene bir şey yapmak istemediğinden durumu İçişleri bakanına bildirmiş. O da dosyayı Milli Eğitim Bakanlığı'na göndermiş. Necati durumu iyice inceletmiş ve İçişleri Bakanlığı'na : "Valiniz öğretmenime bir daha böyle haksız davranırsa, onu valilikten almanızı rica ederim diye yazmış, öğretmene de "hakkınızdaki  yazılara verilen yanıt ilişiktir, ona göre davranmanız gerekir gözlerinizden öperim" diye yazmış.

 O yıllarda tüm öğretmenler protokolda yer alırlardı. İllerde valilikler Cumhuriyet bayramı'nda törenlerden sonra akşamları balo düzenlerlerdi. Kastamonu'da bir Cumhuriyet balosunda vali bey baloya geç gelmiş. O arada genç bir ilkokul öğretmeni içtiği az bir içki ile bile çok şenlenmiş, valinin geldiğinden pek haberi olmamış. Genç öğretmenin şen davranışları ve belki de geldiği zaman öğretmen ona- kendisince gerekli saydığı- üstün saygıyı göstermediği için vali alınmış. Ertesi gün Milli Eğitim Müdürü'ne bu öğretmenin başka bir yere verilmesini söylemiş. Müdür, valinin gösterdiği gerekçenin, bir öğretmenin isteği olmadan başka bir yere atanmasına yetmediğini açıklamış. Durumu öğrenen Muallimler Birliği başkanı lise öğretmeni Rafet Sadettin Tok bey de vali ile görüşerek onu yatıştırmak istemiş. Vali direnmiş. Konu bakanlığa yazılmış. Soruşturmak için giden müfettişte valinin isteğini yersiz görmüş. Sorun iki bakan arasında çekişmeli olmuş ve bir gün Gazi'nin önünde konuşulmuş. Gazi -geniş ve ağır işlerini unutarak- böyle önemsiz ve değersiz bir sorun çıkarıp, onunla böylesine uğraşan bir valinin oradan alınarak sorunun çözülmesini buyurmuş." 

(M.Rauf İnan  Mustafa Necati Kişiliği, Ulusal Eğitime bakışı, konuşma ve anıları Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)

Cumhuriyet'in  Milli Eğitim Bakanı Mustafa Necati böyle insansever böyle insancıl kelimenin tam anlamıyla adam gibi adamdı. 

YA SİZ...

SİZ KİMSİNİZ ?

SİZ NESİNİZ?

HERKESİN YAPTIĞI YANINA KAR MI KALACAK SANIYORSUNUZ

ÖYLE Mİ SANIYORSUNUZ...

4 Nısan 2015

atilla k.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

TALİP APAYDIN: "Koca Ruhi Su gitti gider.

Türkan Saylan'a saygıyla

OKTAY TUNCER HOCAMIZ