ÖPÜLESİ ELLER, KIRILASI ELLER...
ÖPÜLESİ ELLER
KIRILASI ELLER...
Yüz iki yıl geçmiş TBMM açılalı.
Yüz iki yıl önce emperyalizme işbirlikçilere karşı, yüreği yurt sevgisiyle dolu ulusal güçler, özde "Büyük", binası "küçük" bir mecliste, top sesleri altında, "sonuna kadar savaş" kararı alırlar...
İşte bu tarihi günü Mustafa Kemal “Türkiye için ulusal tarihin başlangıcı ve yeni bir dönüm noktası" olarak kabul edecektir.
Kanlı ve zorlu bir Kurtuluş Savaşı sonunda kazanılan zaferlerin coşkusuyla, halk çocuklarıyla akın akın Ankara'ya gelir. Meclisin önü bayram yerine döner.
Çok geçmeden "Cumhuriyet" te gelir meclise. Bayram üstüne bayram yaşanır. Analar, kadınlar, çocuklar, şehit çocukları meclis önünde toplanırlar minnet duygularıyla... Şehit çocukları törenlere katılırlar başları dik, gururla (23 Nisan 1924).
Yüreği çocuk sevgisiyle dolu Mustafa Kemal, "Vatanı korumak çocukları korumakla başlar" diyerek, Çocuk Esirgeme Kurumu çatısı altında korumaya alınan şehit çocuklarına uzatır ellerini. Maddi manevi desteğini hiç eksik etmez çocuklardan.
Cumhuriyet'in devrimci Eğitim-Öğretim Bakanı Mustafa Necati de “Çocuk Etkinlikleri" düzenler "Ulusal Egemenlik Bayramı"nda. 23 Nisan 1927'den itibaren tüm yurtta, bir hafta boyunca etkinliklerle kutlanır "Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı."
Mustafa Kemal "Çocukları her türlü ihmal ve istismardan korumak ve onları her koşulda yetişkinlerden daha özel ele almak gerekir" düşüncesiyle bu özel günü "çocuklara" armağan ederek, Cumhuriyet'in hızla yol aldığı bu süreçte, çocuk sorunları bir bir ele alınır:
Çocuk ölümlerinin azaltılması,
Nüfus artışının desteklenmesi,
Köprü altı çocukları,
Hamallık yapan çocuklar, Cezaevlerindeki çocuklar,
Süreğen bir hastalık çeken çocuklar,
Hırsızlık yapan çocuklar,
Dayak atılan çocuklar,
Ağır işlerde çalıştırılan çocuklar,
Dilencilik yapan çocuklar,
Okuma olanağı olmayan çocuklar,
Anneleri çalışan çocuklar,
Sokaklarda yaşayan çocuklar,
Çeşitli biçimlerde sömürülen çocuklar
Köylerde yaşayan çocuklar...
Bu sorunlara önerilen çözümlerden uygun bulunanlar hemen uygulamaya konulur.
***
Dünya yeni bir paylaşım savaşına doğru hızla sürüklenirken, Cumhuriyet'in kuruluşundan 17 yıl sonra, 17 Nisan 1940 tarihinde, bu kez “kimsesizlerden" "kimsesiz" köy çocuklarına uzanacaktır eller. Okuma olanağı olmayan çalışkan, zeki köy çocuklarına “Köy Enstitüleri”nin kapıları açılacaktır sonuna dek...
“Vatanın dağlarında, bayırlarında, kırlarında, hatta en ücra yerlerinde kendi başına açıp solan çiçek bırakmayacağız” kararlılığıyla yola çıkan Hasan Ali Yücel ile okumak için birçok zorlukla karşılaşan ve daha öğretmen okuluna bile kaydolmadan, "yaşamının sonuna kadar yoksul köylü çocuklarının okumaları için elinden geleni yapacağına" kendi kendine söz veren İsmail Hakkı Tonguç el ele verecekler, köy çocuklarını "iş ve üretim" odaklı, "3 K" diyebileceğimiz "kafa, kalp ve kol" eğitimiyle, bilimin ışığında, demokratik bir ortamda en donanımlı bir biçimde yetiştirmek için yönetici ve eğitimcilerle birlikte gece gündüz demeden hummalı bir çalışma başlatacaklardır. Henüz on iki, on üç yaşlarında enstitülere gelen bu çocuklar on sekizli yaşlarda enstitüleri bitirdiklerinde kendi ayakları üstünde durabilmenin çok ötesinde bir beceri ve donanım kazanarak, üretici birer köylü aydını (öğretmen, sağlıkcı, tarımcı) olarak köylerine geri döneceklerdir.
Yurtseverlik, insancıllık, yapıcılık, yaratıcılık ve üretkenlik egemendir Köy Enstitülerinde. "Eleştiri, özeleştiri, özyönetim, özdenetim ve demokratik eğitim" uygulamalarıyla “Ulusal Egemenliğin” ve "Cumhuriyet'in" bilinçli yurttaşları yetişecektir bu enstitülerde. TBMM kuruluş misyon ve vizyonu, eğitim alanında en ileri ve en gelişmiş biçimiyle Köy Enstitüleri'nde hayat bulacaktır. Yöneticiler, öğretmenler, öğrenciler yapılacak işleri birlikte planlayacak, birlikte uygulayacaklardır. Sonra da doğru ve yanlışları yine birlikte saptayıp uygulama içinde kim varsa hiç çekinmeden eleştirebileceklerdir.
"Köylü milletin efendisidir" ülküsü, "iş ve üretim"e odaklı, "bilim ve sanat"ı temel alan bir eğitimle hayat bulacaktır. "Cumhuriyet, Ulusal Egemenlik ve Demokrasi" kendi öz değerlerine, gerçek anlamına en çok Köy Enstitüleri'nde kavuşacaktır. Çocuk sevgisi, çocuk hak ve özgürlükleri nasıl olmalı sorularına da en özgün yanıt bulunacaktır...
***
Ne yazık ki bir asır sonra kirli eller yeniden hortlayacaktır... Çocuklarımızın yaşamına, geleceğine uzanacaktır o kırılası eller... Akılalmaz kötülükler, emeller peşinde ne idüğü belirsiz yurt köşelerine atılacaktır çocuklarımız... Diri diri yananlar, kuytu köşelerde tacize uğrayanlar, küçük yaşta zorla evlendirilenler, dil din mezhep ayrımına uğrayanlar, ağır işlerde çalıştırılanlar, aşağılananlar, dayak yiyenler... Laik, karma, demokratik, bilimsel eğitim rafa kaldırılacaktır...
Savaşlar...çocuk cinayetleri...
***
Tüm bu acı ve yaralarımızı iyileştirecek o öpülesi ellerin sıcaklığını, şefkatini, sevgisini hiç unutmuyoruz, unutmayacağız da...
O öpülesi ellerin yine çocuklarımızı sevgi ve şefkatle kucaklamasını içimizin neşe ve huzurla dolmasını özleyeceğiz...
Bu özlem ve duyguları bize yaşatacak bayramlarımıza kavuşabilmek umudu ve dileğiyle, "Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımızı" kutluyorum.
YAŞASIN ÖPÜLESİ ELLER !
YAŞASIN 23 NİSANLAR!
YAŞASIN ÇOCUKLAR !
23 Nisan 2022
Yorumlar
Yorum Gönder