AHMET TANER KIŞLALI

Kabataş Eğitim Vakfı tarafından restore edilerek ayağa kaldırılan tarihi Feriye binası, 27 Kasım 1995 tarihinde "Kabataş Eğitim Vakfı Sabancı Kültür Sitesi" adıyla açılmıştı. Dönemin unutulmaz, değerli okul müdürümüz Korel Haksun'un -ışıklar içinde uyusun- büyük emek ve çabalarıyla, bir program doğrultusunda aydınlar, sanatçılar, yazarlar, şairler çağrılıyor, Feriye Salonunda konuk edilerek, burada konferanslar veriyorlardı. Sadece öğrenciler değil okuldaki tüm öğretmen arkadaşlar bu toplantılara, gösterilere, sergilere coşkuyla katılıyorduk. Kültür sitesinin açılış yıllarında gerçekleşen bu etkinlikler Karanlığı Ezenlerin Lisesi (Kabataş Erkek Lisesi)  geleneğinin gelişmiş bir devamıydı. Okul öğrencileri, öğretmenler hepimiz bu aydınlanma ışığından yararlanıyorduk. Zihnimizi berraklaştıran o temiz havayı derin derin içimize çekiyorduk. Bu çağrılara yanıt verenlerin içinde, 1957 Kabataş Erkek Lısesi mezunu Ahmet Taner Kışlalı da vardı. Zihni Kemalizm düşünleri ve Atatürk sevdasıyla dolu, ülkemizin yüz akı, devrimci, yürekli bir aydındı Kışlalı. Geçirdikleri bir trafik kazası sonucunda çok sevdiği eşi Nilgün (Nicole) Kışlalı'yı kaybetmiş, ardından  Cumhuriyet'te yayınlanan o duygu dolu ağıt mektubu yüreğimize işlemisti.

Kışlalı'nın konferansını dinlemek üzere, tüm öğretmen arkadaşlar ve öğrencilerle Feriye Salonunu hıncahınç doldurmuştuk. Gençliğimde zaman zaman elime geçen, Yankı dergisinde çıkan yazılarını okuyordum. 1978'de Ecevit hükümetinde Kültür Bakanı olduğunu biliyordum. Ama onun Mustafa Kemal'in devrimciliğini, Ulusal Kurtuluş Savaşının zorlu dönemeçlerinin nasıl aşıldığını, Kemalizmin ilkelerinin neden ve nasıl ortaya çıktığını, hepimizi hayran bırakan o akıcı Türkçesiyle anlatmasına ilk kez tanık oluyordum. Koca salonda hepimiz nefesimizi tutarak dinlemiştik onu.

Bakanlık yıllarında, 1978'in Aralık ayında Maraş olayları patlak vermiş, evlerin kapıları çarpı (x) işaretiyle kırmızıya boyanmış, çoluk çocuk demeden yüzden fazla insan katledilmişti. Aynı yöntem daha önce  Malatya'da (18 Nisan 1978), Maraş katliamından sonra  Çorum'da (29 Mayıs 1980) uygulanmadı mı?

Sivas'ta devletin koruması altında aydınlarımız, insanlarımız canlı canlı yakılmadı mı?

Ne acı ki Ahmet Taner Kışlalı'nın katledilmesi de benzer bir yöntemle gerçekleşti.

Önce “Halkı Köpeğe Benzetti” manşetiyle, “Zorba Kemalist Gemi Azıya Aldı” ifadeleriyle fotoğrafının üzerine çarpı işareti konularak o melun gazetede hedef gösterildi (13 Mayıs 1999).  Beş ay sonra da 21 Ekim 1999'da otomobiline yerleştirilen bombayla hayatını kaybetti.  

Kışlalı yılmaz bir Cumhuriyetçi ve yaman bir Atatürkçü'ydü. Çok sevdiği okulu Kabataş Erkek Lisesi'nde aldığı eğitimin de bu Kemalist aydınlık yolunun temel taşlarını döşediğine inanıyordu.

Kışlalı öldürüldüğünde yeni doğan kızı  henüz 29 günlüktü. 

Kızı şimdi 22 yaşında...

Ve katliamın üzerinden 22 yıl geçmiş...

Diğer cinayetlerde olduğu gibi bunun sorumluları da bulunamadı, adalet yine gecikti, tam 22 yıl...

Failleri ise aynı, belli...

Dönemin Cumhuriyet Savcısı'nın raporu çok açık:

"Cinayeti işleyenler, istihbarat örgütleriyle işbirliği içindeler..."

AHMET TANER KIŞLALI

ÜLKEMİZİN AYDINLIK YÜZÜ

IŞIĞIN HİÇ SÖNMEYECEK,

MÜCADELEN HEP YOLUMUZU AYDINLATACAK.

21 Ekim 2021

atilla k.

***

Ahmet Taner Kışlalı'nın 11 Temmuz 1993 pazar günü, Cumhuriyet Gazetesi'nde yayınlanan yazısı:

"GECİKEN ADALET, GÜÇSÜZLEŞEN HÜKÜMET...

Çarşamba günkü yazımdaki düşünceleri paylaştıklarını söylemek için telefon edenlerden birisi de İstanbul Mülkiyeliler Birliği Başkanı Sayın Hüseyin Ergün’dü ‘Sivas Vahşeti’nin sorumlularını üçe ayırıyordu: ‘Cezai’ sorumlular, ‘manevi’ sorumlular ve ‘siyasi’ sorumlular.

Bu sınıflandırmaya bir dördüncü kesimi daha eklemek gereğini duyuyorum: ‘İdari’ sorumlular…

‘Mânevi’ sorumluların cezasını ‘kamu vicdanı’ verir.

Ama diğer üç kesimdeki sorumlular ’suçlu’dur. Cezalarının verilmesi geciktikçe ‘adalet duygusu’ sarsılır. ‘Otorite boşluğu’ doğar.

Hükümet güçsüzleşir.

Onun bu durumundan yararlanmak isteyen iç ve dış düşmanlar artar. ‘Güvenlik sorunu’nun çözümü zorlaşır.

***

‘Vahşet’in ‘idari’ sorumluları daha ilk günde belliydi.

Vali -ürkek ve kararsız kalarak- kalabalığı daha 300-500 kişiyken dağıttırmadığı, olayların tırmanışına ‘göz yumduğu’ için suçludur. (Olayların filmini izleyenler gördüler: Polis -yürüyüş halindeki- kalabalığı dağıtmıyor, adeta ‘eşlik’ ediyordu. Sanki saldırganlara dışarıdan saldırı olursa korumak istermiş gibi.. Böyle davranması için emri acaba kimden almıştı?)

Belediye Başkanı, köktendinci eğilimleriyle, ‘fanatizm’ ortamına ‘etkili katkı’ yaptığı için suçludur..

‘Bakan'(!) deneyimsiz ve ‘şaşkın’ ise Başbakan’ın şu talimatı vermesi gerekirdi:

– Birinci derece idari sorumlularla ilgili raporu 24 saat içinde istiyorum!

Ve Vali ile Belediye Başkanı, 24 saatin sonunda görevden alınmalıydı!..

***

Sivas’ta olanlar ünlü ‘Menemen Olayı’ndan çok daha ‘vahim’dir. Çünkü 70 yıl sonra olmuştur… Çünkü ‘devletin gözü önünde’ ve ‘ağır ağır’ olmuştur…

‘Laik ve demokratik’ devlet düzenini, ‘örgütlü’ bir biçimde yıkmaya yöneliktir. ‘Devlete karşı’ bir suçtur.

‘Cezai sorumlu’ların saplanmasını üstlenmeyecekse, devlet güvenlik mahkemeleri niçin kuruldu? Sadece ‘sol’ hareketleri ‘ezmek’ için mi?

‘Katil’lerin ve ‘destekçi’lerin bir an önce yargı önüne çıkarılması için devlet, tüm olanaklarını harekete geçirmelidir.

1979 ‘Maraş Katliamı’nın ‘gerçek’ suçluları bulundu mu? Kışkırtıcıları kimlerdi? Ne ceza aldılar?

Eğer bu soruların yanıtlarını kamuoyunun büyük çoğunluğu bilmiyorsa; ‘Sivas Katliamı’nın benzinini -12 Eylül yönetimi dahil- geçmiş siyasal iktidarlar sağlamış sayılırlar!

Vahşetin ‘siyasal sorumluları’ ise üçtür:

Bakan, saldırganların ‘hemen’ dağıtılması için gereken ‘emir’leri vermediği tersine saldırganlara ‘ödün’ verdiği için suçludur. Saldırıyı neredeyse ‘haklı’ göstermeye çalıştığı için suçludur…

Başbakan Türkiye’nin böylesine bunalımlı bir döneminde, bu derecede önemli bir göreve ‘deneyimsiz’ bir ismi, -sırf kendini desteklemiş olduğu için- getirmekle suç işlemiştir…

Olayın ‘üçüncü suçluları’ ise Menderes’ten Demirel’e ve bazı askeri yönetimlere kadar tüm geçmiş ‘sağcı’ iktidarlardır. Kendi ‘kısa vadeli’ çıkarları için laiklikten sürekli ödün verdikleri; devlet eliyle, ‘laik devlete düşman’ bir toplum kesimi oluşmasına ‘hizmet’ ettikleri için suçludurlar…

Üçüncü ‘baş suçlu’ bugün Çankaya’dadır.

Laiklik ve dolayısıyla demokrasi düşmanı birikime geçmişte yaptığı ‘katkı’larla yetinmemiştir. Sivas’ta ‘olanları’ dakika dakika izleyerek güvenlik güçlerinin halka(!) karşı ‘güç’ kullanmasını engellemiştir. Bir avuç gözü donmuş saldırganı halk olarak nitelendirerek halka ve -özellikle de- Sivas halkına ‘hakaret’ etmiştir…

***

Başbakan’ın ve Çankaya’daki zatın istifalarını istemek, bugünkü ortamda elbette ki yanlış olur. ‘Otorite boşluğu’ genişler. Çözüm zorlaşır.

Ama İçişleri Bakanı’nın istifada gecikmesi ya da -Başbakan tarafından- istifaya zorlanmaması, en hafif deyim ile bir ‘siyasal sağduyu’ eksikliğidir!

Yeni bir kitle olayında, vahşi emniyet müdürü, kamuoyu, bu bakana güven duyabilecek midir?

‘O’nun karşılığında Kültür Bakanı’nın istifasını istemek ise DYP açısından tam bir ‘şaşkınlık’ ve ‘perişanlık’ göstergesidir…

Adalet sadece ‘kamu vicdanı’nı rahatlatmaz, aynı zamanda da benzer suçların işlenmesini ‘caydırır’, zorlaştırır.

Geciken adalet adaletsizliktir!

Geciken adalet, kitleleri ‘adaleti bizzat sağlamaya’ yöneltir!

Hükümet güçsüz olduğu için adalet gecikmiyor: adalet geciktiği ölçüde hükümet güç yitiriyor.

Ve onunla birlikte ‘demokrasi’ güç yitiriyor!.."

Alıntı kaynağı:

https://www.ahmettanerkislali.com/geciken-adalet-gucsuzlesen-hukumet/

____________________

Ahmet Taner Kışlalı'nın 19 Mayıs 1996 tarihinde Viyana'da yaptığı konuşma:

https://youtu.be/MusOZ-aO6T8

21 Ekim 2021

atilla k.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

TALİP APAYDIN: "Koca Ruhi Su gitti gider.

Türkan Saylan'a saygıyla

OKTAY TUNCER HOCAMIZ