ATİLLA KÜÇÜKKAYIKCI: SEVGİ, DOSTLUK DOLU, , BİRLİK HAYKIRAN “AYKIRI” BİR ÖĞRETMEN: REFET ÖZKAN

ATİLLA KÜÇÜKKAYIKCI:

SEVGİ, DOSTLUK DOLU, BİRLİK HAYKIRAN “AYKIRI” BİR ÖĞRETMEN: REFET ÖZKAN

_______

Bazı öğrencilerin bir yılda okuduğu kitap sayısı 80’i geçti. Yalnız serbest okuma saatlerinde okumuyorduk. İşyerinde, nöbette, her yerde okuyorduk. Okudukça ufkumuz açılıyordu. Bu birikimin sonucu olarak birçoğumuz yazmaya yöneliyorduk. Şiiri, öyküyü deneyenlerimiz oldu… 

Enstitü yıllarında 100’den fazla kitap okumuşumdur.

________

 24 Temmuz 1923’te imzalanan Lozan Antlaşmasıyla, Yunan uyruklu Müslüman Türkler, yaşadıkları toprakları terk ederek yeni yurtları Türkiye’ye göç ederler. Göçler yaşanırken gidenler de gelenler de çok büyük güçlükler, sorunlar yaşarlar. Bu göç kafileleri içinde Yunanistan’dan gelen Vraşno kafilesi Denizli Honaz’a yerleştirilir.  

   Vraşno kafilesiyle gelen Hüsniye ve Hasan Tahsin çifti de Honaz’da yeni bir yaşam kurmak için çabalayıp dururlar. Kendilerine verilen evleri onarır, toprakları ekip biçerler. Hüsniye ve Hasan Tahsin çiftinin 31 Ocak 1931 tarihinde bir oğulları daha olur. Aile içinde Refet diye seslenilen bu oğula mahallede, sokakta, arkadaşları “Aykırı” adını takarlar. “Aykırı” bir şey anlatırken, oyun oynarken, bir iş yaparken, arkadaşlarıyla eğlenirken diğer arkadaşlarından farklıdır. Anadili Rumca olan Refet’i, okul yaşına geldiğinde babası Honaz’daki ilkokula yazdırır (1938). İlkokul öğretmeninin sorduğu bir soruya Rumca “anlamıyorum” diye yanıtlayınca, öğretmen “Tu! Sen ne biçim bir Türksün, Türkçe bilmiyorsun!”(1) diyerek yüzüne tükürür. Küçük Refet, ileride Türkçe’yi yazılı ve sözlü olarak çok iyi kullanan bir yazın öğretmeni olacak ve bir öğretmene yakışmayan bu olumsuz davranışı hiç unutmayacaktır. Daha ilkokul sıralarında düzgün bir el yazısı olan Refet, Türkçe ve Sosyal Bilgiler derslerinde de çok başarılıdır. Müzik çalışmalarına katılır, halkoyunları öğrenmeye merak sarar, resim yapar, mahallede oynadığı oyunlarda arkadaşlarına öncülük yapar. Bunlar onun küçük “aykırı”lığının belirgin özellikleridir.

 1943 yılı haziran ayında Honaz Bölge Okulu’nu bitirince, ailesine tarım ve 

hayvancılık işlerinde yardım eder. Sığır güttüğü bir gün, okulun başöğretmeni onu okula çağırır. Okula geldiğinde başöğretmenin yanında bulunan düzgün giyimli iki kişi tarafından sorular sorulur, yazı yazdırılır. Sınavda başarılı olduğu iletilerek, Gönen Köy Enstitüsü’ne kayıt yaptırmak için gelecek haberi beklemesi söylenir. Bir süre sonra beklenen haber gelir. Okula kabul edilir. Hazırlıklar yapılır, babasıyla birlikte Gönen Köy Enstitüsü’ne gitmek üzere yola koyulurlar. 

GÖNEN KÖY ENSTİTÜSÜ'NDE

  Refet ile babası, 2 Mart 1944 günü Gönen Köy Enstitüsü’ne varırlar. O gün başka yerlerden de gelenler vardır. Traş olurlar, hamama götürülürler, yıkanırlar. Çıkınca boz renkli enstitü giysilerini giyer, Beykoz postallarını ayaklarına geçirirler. Kahvaltıdan sonra sınıfları, kalacak yerleri belirlenir.  Üst sınıfta okuyan bir öğrenci abi tarafından Enstitü gezdirilir, tanıtılır. Enstitüyü gezdikçe, gördükçe farklı bir eğitim kurumunda olduğunu anlar. Altlı üstlü elli kişilik bir koğuşta geceyi geçirir. Ertesi günü erkenden uyandırıldıklarında enstitüdeki canlı ve coşkulu günlük yaşama ayak uydurmakta zorlanmaz. “Aykırı”nın düşlediği bir okul olmasa da kolayca uyum sağlayabileceği bir ortamdır burası.

 Köy enstitülerinin birinci sınıfında okuyan öğrencilerin hepsi tüm çalışmalara katılırlar. İkinci sınıfa geçtiklerinde kendilerine uygun bir alan seçerler. 1944-45 ders yılında Enstitü’nün 2.sınıfına geçen Refet Özkan da marangozluk alanını seçer. Bavul yapmayı, çatı, tavan, taban çakmayı, kapı, pencere yapmayı, zımpara cila çekmeyi öğrenir.

 Hafta sonları yapılan toplantıların birinde cesaretini toplayarak, söz alır: “Bu hafta fırında görev alan arkadaşlar kusurludurlar. Ekmeklerin içinden çuval ipleri çıktı. Unu elerken daha dikkatli olmaları gerekirdi.”(2) diyerek eleştirir. Eğitimbaşı da onu destekleyerek yönetimin bu konuda eksiklerini gidereceğini, elekleri değiştireceklerini söyler. Bu eleştirili toplantıdan sonra, kendini daha rahat ifade etmeye başlar, özgüveni artar.

 Köy enstitüsü kütüphaneleri oldukça zengindir. Öğrenciler kolayca kitap alıp okumaları için devamlı özendirilirler. Refet Özkan Gönen Köy Enstitüsü’ndeki kitap okuma etkinliklerini şöyle anlatır: “Bazı öğrencilerin bir yılda okuduğu kitap sayısı 80’i geçti. Yalnız serbest okuma saatlerinde okumuyorduk. İşyerinde, nöbette, her yerde okuyorduk. Okudukça ufkumuz açılıyordu. Bu birikimin sonucu olarak birçoğumuz yazmaya yöneliyorduk. Şiiri, öyküyü deneyenlerimiz oldu… 

Enstitü yıllarında 100’den fazla kitap okumuşumdur. Öğretmenlerin, 

ustaöğreticilerin de okuması zorunluydu enstitüde. Aylık ve haftalık dergiler, günlük gazeteler de gönderiliyordu enstitü kitaplığına.”(3)

 Köy Enstitülerinin üçüncü sınıfına geçen öğrencilerden oluşan ekipler diğer enstitülere yardıma koşarlar. 1946 yılı yazında 3. sınıf öğrencisiyken Ankara Hasanoğlan’a Gönen Köy Enstitüsü’nden de bir ekip gönderilir. O ekipte yer aldığı için çok mutludur. Hasanoğlan Köy Enstitüsü’nün girişini şöyle anlatır: “Enstitüye gelen konukları, yokuşun başında tohum saçan köylü yontusu karşılardı. Tren penceresinden çıkıp etrafı seyreden yolcular sevgiyle el sallıyorlardı yontuya. Yontucu Nusret Suman konuk öğretim üyesi olarak bulunuyordu Hasanoğlan’da. Yontuyu iki metre boyunda, alçı ve tel kullanarak, sol elinde bir tohum çanağı, sağ eliyle boşluğu harmanlıyor formunda tasarlamıştı Suman. Yanına yapı kolu öğrencileri Abdullah Özkucur, Ekrem Ula, Mustafa Barış, Enver Ötnü, İsmail Koralay’ı yardımcı olarak aldı. Yontu, kısa zamanda Yağbasan Yokuşu’nun başına dikildi. Nusret Suman ve öğrencileri Türk büyüklerinin büstlerini de yönetim yapısının karşısına oturtmuşlar. Namık Kemal, Mimar Sinan, Mithat Paşa, Fatih, Barbaros büstleri.”(4)

  Hasanoğlan’da sorumluluklarına verilen yapıyı 2,5 ayda bitirdikten sonra törenle “Gönen Köy Enstitüsü Ekibi 1946” plaketini çakarak, çalışmalarının ödülü olarak trenle geziye çıkarlar. Pazarören, Düziçi, Akçadağ, Pamukpınar, Akpınar ve İvriz Köy Enstitüsünü ziyaret ederler. 

 Ne yazık ki bir rüya gibi süren bu eğitim yurdundaki yaşam 1946 yazında Hasan Ali Yücel ve İsmail Hakkı Tonguç’un görevlerinden alınmalarıyla bir kâbusa dönüşmeye başlar. Bir yıl sonra, Gönen Köy Enstitüsü kurucu müdürü Ömer Uzgil görevinden alınır. Müdür olarak yerine enstitüyü “ıslah etmek” üzere despot bir müdür(Zekai Yürüker) atanır. Refet Özkan, ”Gönen’e yazıldığımız 1944 ilkbaharıyla, kurucu müdürümüz Ömer Uzgil’in görevden alındığı 14 Temmuz 1947 tarihleri arasındaki süreçte çok huzurlu, rahat, keyifli ve de çok verimli bir öğrencilik dönemi yaşadık Tahir’le” der(5).

"GAYRET"Lİ ÖĞRETMENLER

 1948’de despot müdür görevden alındığında Refet Özkan da Gönen Köy Enstitüsü’nü bitirerek, Denizli’nin Alikurt köyüne başöğretmen olarak atanır (1 Kasım 1948). Okulu olmayan bu köye bir okul kazandıracaktır. Bir yıl sonra da yaşadıkları yer olan Honaz’a ilkokul öğretmeni olarak atanır. “Aykırı”, öğretmen arkadaşlarıyla birlikte Denizli’de Ege Bölgesi Köy Öğretmenleri Derneği’nin şubesini açar. Derneğin yayın organı Gayret’e abone olunur. Öğretmenliğinin bu ilk yıllarında Gayret dergisinde “Türkçe Derslerini Nasıl İşliyoruz” başlığı altında ilk yazısı yayımlanır. Birkaç gün sonra Ankara’dan gelen Köy ve Eğitim dergisinde köy enstitülü öğretmenlere yapılan saldırılara karşı çıkan bir yazısı vardır. Dernek çalışmalarıyla ve dergi yazılarıyla eğitimde izlenen yolu eleştirmektedir.

 1953 de İzmir ili, Cumaovası Akçaköy İlkokulu Başöğretmenliğine atanır. Bu köyde de okul yoktur. Refet Özkan bir yandan da dernek çalışmalarına katılarak, Ege Bölgesi Köy Öğretmenleri Derneği yönetim kurulu sekreterlik görevine, Gayret dergisinin de yazı kuruluna seçilir. Derginin bir sayısında “Gerçek aydın, çevresindeki yanlış düşünenleri kendi iyi düşüncelerine inandıran kişidir. Toplumun kötü gidişine uyanlar aydın sayılmaz” (6) düşüncesini savununca, dönemin bazı ilerici siyasetçileri bu yazıdan esinlenerek bu düşünceyi yayarlar.

   Gayret dergisi dışında Demokrat İzmir, Sabah Postası gazetelerinde yazıları yayımlanmaya başlar. Yedi yıl öğretmenlikten sonra, 1955 de Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe bölümü sınavını kazanır. Onun Gazi Eğitim Enstitüsü’ne girdiği yıl, Gönen Köy Enstitüsü’nden arkadaşı, yoldaşı Fakir (Tahir) Baykurt da aynı bölümden mezun olur, Sivas Lisesi’ne atanır.

  Refet Özkan Gazi Eğitim Enstitüsü’nde okuduğu iki yıl boyunca Başkent’in sanat ve kültür ortamından epeyce yararlanır. Sinema, tiyatro, konser, opera, bale etkinliklerine gider. Gazi Eğitim Enstitüsü’nde 2. yılını tamamlayınca, ad çekiminde, Sivas’ın Suşehri Ortaokulu çıkar. 1957-58 ders yılında Türkçe öğretmeni olarak burada çalışır. 28 Mayıs 1958’de, Suşehri’nden ayrılarak Polatlı Topçu Yedek Subay Okulu Muhabere Bölüğü’nde askerliği başlar. Altı ay sonra da Erzincan Askeri Lisesi’ne verilir. Askerlik sonrası, Erzincan Lisesi’ne atanan Refet Özkan, 10 Temmuz 1959 günü Erzincan Devlet Hastanesinde görevli hemşire Nezahat hanımla evlenir.

İNÖNÜ'YE EĞİTİM RAPORU

 Erzincan’da çıkan günlük gazete Kazankaya’da “Erzincan Kazan Ben Kepçe” başlıklı köşe yazıları yazmaya başlar. “Avuntu” başlıklı bir yazısı nedeniyle 28 Mart 1961 tarihinde önce gözaltına alınır, daha sonra soruşturmaya gerek olmadığı gerekçesiyle serbest bırakılır. Tayinini ister. İzmir Urla ortaokulu Türkçe öğretmenliğine atanır.

  Refet Özkan, 1961 yazı yapılan Türkiye Köy Öğretmen Dernekleri Federasyonu’nun olağan genel kurulunda genel başkanlığa seçilir. Yeni kurulan İnönü başkanlığındaki koalisyon hükümetine sunulmak üzere eğitim sorunlarını içeren bir rapor hazırlayarak arkadaşlarıyla beraber Başbakan İnönü’ye sunarlar.

 5 Şubat 1962 günü başlayan 7. Şura’ya sunulmak üzere bir rapor daha hazırlarlar. Köy eğitimi sorunu gereği gibi gündeme alınmayıp, köy enstitülü öğretmenlere suçlamalar yöneltilince, Kırıkkale öğretmenleri bunu protesto etmek için sessiz bir yürüyüş kararı alır. Refet Özkan Federasyon Genel Başkanı olarak bu öğretmen yürüyüşünün başına geçerek bu yürüyüşe sahip çıkar.

Yürüyüş Anıtkabir’de sona erer. Anıtkabir özel defterine yürüyüş amacına uygun bir metin yazdıktan sonra Şura salonuna döndüğünde, iki polis tarafından “Toplantı ve Gösteri Yasasına muhalefet etme” suçundan savcılığa götürülür.  Tutuksuz yargılanır, daha sonra beraat kararı verilir. 7. Şura’ya sunulan bildiride, “Federasyonumuz, uygarlıktan ve ulusal gelirden her yurttaşın eşit ölçüde faydalanmasını sağlamanın ancak bütün yurttaşlara verilecek sağlam bir eğitimle mümkün olduğuna inanmaktadır…” düşüncesi vurgulanır(7).

 Şura sonrası köy enstitüleri ve eğitimle ilgili yapılan çalışmalarda etkin görevler üstlenmeyi sürdürür. 

 1 Ocak 1964 tarihinde Sakarya ili Geyve Ortaokulu’na ataması yapılır. Bu tarihe kadar ikisi kız biri oğlan üç çocukları dünyaya gelir. Geyve’de çalışırken Örnekli Kompozisyon Bilgileri kitabı basılır.

TÖS'Ü KURAN ENSTİTÜLÜLER

  1961 Anayasası’nın çalışanlara tanıdığı hak ve özgürlüklerden, Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) doğar. “1961 Anayasası’nın 46. Maddesi kamu çalışanlarına sendika kurma hakkı verdi. Bu hakkın bir yasayla düzenlenmesini öngörüyordu. Öğretmen kesimi bu hakkı kullanma hazırlığını TÖDMF’nin 1962 Aydın Kongresinde başlattı. Bir komisyon kurarak sendika tüzüğünü hazırlamakla görevlendirdi. 1962 TÖDMF’nin tarihinde bir dönüşümün adıdır. Bu toplantıda yönetim Köy Enstitüsü kökenli öğretmenlerin eline geçmiştir… Kamu çalışanlarının sendika kurmalarını düzenleyen 624 sayılı yasa 8 Haziran 1965 tarihinde kabul edildi. Bu yasa ile kurulması öngörülen sendikanın toplu sözleşme ve grev yetkisi yoktu. Bu kurulacak olana sendika denilemezdi. Adının sendika olması da bir adım sayıldı ve TÖDMF üyeleri arasından belirlenen 90 kurucu üye ile kuruluş başvurusu yapıldı. 10 Temmuz 1965 tarihinde TÜRKİYE ÖĞRETMENLER SENDİKASI, kısa adıyla TÖS kurulmuş oldu. Kurucular arasında: M. Şükrü Koç, Hürrem Arman, Şerif Tekben, Dursun Akçam, Hayrettin Uysal, Dursun Kut, Osman Bolulu, Nuri Çelik, Refet Özkan, Hayrettin Özer, Orhan Kamil Doğan, Avni Aytan, Davut Aksu, Rauf İnan, Talip Apaydın, Halil Akyavaş, Feyzullah Ertuğrul, Fakir Baykurt var.” (8)

  22 Eylül 1966 tarihinde İstanbul Kartal Ortaokulu’na atanır. Kartal Ortaokulu’nda kırklı yıllardan beri tanıdığı, şair, öykü, roman yazarı Kepirtepe Köy Enstitüsü ve Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsü çıkışlı “arkadaşım, öğretmenim” diye sevip saydığı Mehmet Başaran’la birlikte çalışır. Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) Kartal Şubesi 1967 olağan kongresinde başkanlığa seçilir.

 1967-68 ders yılında ataması Maltepe Lisesi’ne olur. Ankara’da bir taksi sürücüsünün arabasını Yaşar Kemal’in üstüne sürmesi haberini gazetede okuyunca dışardan derse giren emekli bir subayın saldırgan sözlerine karşı Yaşar Kemal’i savunur, aynı kişi tarafından tartaklanır ve “dört gün işinden kalır” raporu alır. Saldırganı mahkemeye verir. Sanığın manevi tazminat ödemesine hükmedilir. Bir süre sonra Türkçe öğretmeni Refet Özkan’ın “komünist olduğu” şikayetiyle okula Bakanlıktan müfettişler gelir. Hakkında soruşturma açılır. Görev yeri değiştirilerek, Kartal Lisesi’ne atanır.

DEVRİMCİ EĞİTİM ŞURASI

 Bakanlık Eğitim Şurası’nı 7 yıl boyunca toplamamakta ısrar edince, TÖS 4-8 Eylül 1968 tarihleri arasında Ankara’da Devrimci Eğitim Şurası’nı (DEŞ) toplar. DEŞ’e sunulan ilk bildiri “Eğitimin Ana İlkeleri, Amaçları, Yöntemi”dir. Hazırlayanlar içinde Gülten Kazgan, Pakize Türkoğlu, Haydar Kazgan, Vedat Günyol, Mehmet Başaran ve Refet Özkan vardır. Bildiride “Devrimci eğitimin ilk ve ana hedefi, eğitimi emperyalist etkilerden kurtarmak, yurttaşlara yaşama coşkusu ve devrimci tavır kazandırmak olmalıdır” şeklinde özetlenir. (9) Giderek TÖS ve TÖS üyelerine yapılan saldırıların artması ve yeni çıkarılan “Sendika Yasası”nın toplu sözleşme ve grev hakkını tanımaması üzerine, TÖS 15-18 Aralık 1969 günlerini kapsayan dört günlük bir boykot kararı alır. İstanbul’da başta TÖS başkanı Tahsin Çayır olmak üzere, Kartal TÖS Şube Başkanı Refet Özkan açığa alınırlar. TÖS’lü üyelere soruşturmalar başlar.

 12 Mart 1971 askeri darbesiyle sol kesim üzerine ağır baskılar uygulanır.

29 Mayıs - 1 Haziran 1971’de Mahir Çayan ve arkadaşlarının Maltepe’de kaldıkları eve bir operasyon düzenlenir. Ülke ve dünya kamuoyu aylarca bu baskının yankılarıyla çalkanır. Maltepe Cezaevine konan 5 siyasi tutuklu (Mahir Çayan, Ziya Yılmaz, Ulaş Bardakçı, Cihan Alptekin ve Ömer Ayna), Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan’ın idam cezalarının kaldırılmasına yönelik bir eyleme girişmek için, 29 Kasım 1971 günü Maltepe cezaevinden tünel kazarak kaçarlar. Ordu-Ünye NATO üssünde görevli üç İngilizi kaçırırlar. Tokat’ın Niksar ilçesi Kızıldere köyüne yerleşirler. Deniz Gezmiş ve arkadaşlarına verilen idam cezalarının kaldırılması için bir de bildiri yayınlarlar.  31 Mart 1972 günü burada başlayan çatışmada on eylemci ve üç rehine öldürülür. 

Kızıldere olaylarından sonra operasyonlar ve baskınlar yapılmaya başlanır. Refet Özkan ve arkadaşları, TÖS’ün Kartal Bölge sorumluları THKP-C örgütü soruşturması kapsamında gözaltına alınır, sorgulanır, tutuklanırlar. Cezaevinde kendisini ziyarete gelen can arkadaşı Mehmet Başaran için şu duygularını dile getirir: “Öğretmen arkadaşlarımın en vefalısı Mehmet Başaran çıktı. Cezaevi savcısından avukatların tutuklularla konuştukları odada görüşme izni almış. Bir araya geldik. Kucaklaştık; hal hatır sorduk. Bana, o günlerde yayınlanmış Koca Kent adlı şiir kitabını imzaladı. O, dışardan, ben içerden haberler verdik. Sıcak, içten bir görüşme oldu. Cezaevi koşullarında bir tutuklunun, eski bir ağabeyi, öğretmeni, candan dostu tarafından aranmasının verdiği moral güç tanımlanamaz.” (10) Refet Özkan iki yılı aşkın bir süre cezaevinde kaldıktan sonra, CHP-MSP Koalisyonun çıkardığı Genel Af ile 2 Temmuz 1974 günü özgürlüğüne kavuşur. 1 Ocak 1974 tarihinde Maltepe’de Orhan Gazi Lisesi’nde yeniden göreve başlar.

YAZARLIĞA YOĞUNLAŞAN ÖĞRETMEN

  Refet Özkan 1975-76 ders yılı sonunda emekli olmaya karar verir. Evinin bitişiğinde “Çiğdem Kitap Kırtasiye” dükkânını açar. Türkçe derslerini işlerken öykü bulmakta zorlandığı için, toplumsal temalı, eğitici-öğretici öykülerden oluşan bir seçki hazırlar. Bu kitabı, Hür Yayınevi sahibi, Pazarören Köy Enstitüsü çıkışlı eğitimci yazar arkadaşı Yusuf Ziya Bahadınlı tarafından basılır.

 1 Ekim 1979 günü Maltepe’de bir üniversite öğrencisinin silahla öldürülmesi üzerine semtte saldırganlıklar başlar. Önce Bağdat Caddesindeki Barış Kitabevi yakılır sonra Refet Özkan öğretmenin dükkanında bomba patlar. Kör topal 23 yıl yürütmeye çalıştığı kırtasiye - kitapçı dükkânını devrederek, kendi deyişiyle “tümden emekli” olur. Ama o gücü yettiğince, köy enstitüsü ve eğitim ile ilgili çalışma, etkinliklerden de uzak kalmaz. Tartışma adında çıkarılan demokratik sol çizgide bir derginin yazı işleri sorumluluğunu alır. Dergi 12 Eylül Darbesi’ne değin 18 sayı yayınlanır. Maltepe’de açılan Nazım Kültürevindeki etkinliklere katılır, paneller düzenler, yöneticilik yapar. Köy Enstitülerini Araştırma ve Eğitimi Geliştirme Derneği’nin (KAVEG) düzenlediği etkinliklere konuşmacı olarak katılır. Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği, Kartal ve Maltepe Belediyelerinin, Maltepe ve Süleyman Demirel Üniversitesi Gönen Meslek Yüksek Okulu gibi birçok kuruluşun köy enstitüleri ve eğitim üzerine düzenledikleri etkinliklerde bulunur.

   2009 seçimlerinde TKP’den İstanbul İl Genel Meclisi adayı, 2011’de yapılan milletvekili seçimlerinde de İstanbul 1. Bölge TKP adayı olur.

Örnekli Kompozisyon Bilgileri, Uyarı, Seçme Hikayeler, Maltepe, Açık Tanık, İmecenin Gücü, Gündoğan ve Aykırı adlı kitapları yayınlanır.

  Yazı tüm ailesiyle birlikte Bodrum Gündoğan’da kızının yazlığında geçirir.  Çocukları hastalığı ile yakından ilgilenirler, sağaltımını yapmak, onu rahat ettirmek için ellerinden geleni yaparlar. Ne yazık ki tedaviler sonuç vermez. Hastalığı onulmazdır. 30 Temmuz 2021 günü onu kaybettiğimizi öğrendiğimde, babam gibi sevdiğim bir insanı kaybetmenin acısını yaşadım. Refet öğretmenim, abim, köy enstitülü babamın yokluğunu dolduran büyüğüm anılarını, mücadelesini bizlere armağan ederek, köy enstitüsünün kurucuları, dostları, arkadaşlarıyla buluşmaya gitti… Tüm köy enstitülüler şimdi ışıklar içindeler eminim... Onların ışıkları hiç sönmeyecek!

KAYNAKÇA:

(1) Refet Özkan, Açık Tanık (1931 – 2014 Yılları), s.26, Heyamola Yay.,

İstanbul, Şubat 2016.

(2) Refet Özkan, Açık Tanık (1931 – 2014 Yılları), s.34, Heyamola Yay.,

İstanbul, Şubat 2016.

(3) A.g.e., s.38.

(4) Refet Özkan, İmecenin Gücü, s.29, Heyamola Yay., İstanbul, 2017.

(5) Refet Özkan, Fakir ve Refet Kitabı, s.29, Ege Reklam Basım Sanatları Yay., 

İstanbul, 2019.

(6) Refet Özkan, Aykırı, s.120-121.

(7) A.g.e., s.177.

(8) Refet Özkan, Açık Tanık (1931 – 2014 Yılları), s.177.

(9) Refet Özkan, Aykırı, s. 203.

(10) A.g.e., s. 226.

***

(Alıntı kaynağı: Yeni Gelen, Yıl:4, Sayı:39,  Eylül 2021, s.62-67)

atilla k.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

TALİP APAYDIN: "Koca Ruhi Su gitti gider.

Türkan Saylan'a saygıyla

OKTAY TUNCER HOCAMIZ